Geschiedenis van Argento

Op 2 februari 1976 is de korfbalvereniging Argento opgericht door Dita Clason en Jannie Boogaers. Na een huis aan huis actie waren er 32 personen aanwezig bij de oprichtingsvergadering. Deze 32 personen mochten stemmen over de verenigingsnaam en de clubkleur(en). Er werd gekozen voor Argento en het officiŽle tenue werd zwarte rokjes/broekjes en een verticaal driebanen shirt met de kleuren rood zwart rood. In 1976 startte Argento de competitie met vijf teams (senioren 1 en 2, aspiranten A, C en D).

In het blad NK verscheen een stukje over Argento en dat ging als volgt:

Hoewel het nog maar zeer kort geleden is dat Argento in Schoonhoven is opgericht lijken de ontwikkelingen van deze vereniging zich onder een gunstig gesternte af te spelen. In korte tijd bereikte men een ledenaantal van bijna 100 leden! Sinds kort geeft men een fraai verzorgd clubblad uit en organiseert men op succesvolle wijze nevenactiviteiten. Daarbij mag ook zeker gerekend worden het schoolkorfbaltoernooi (micro) dat voor de Schoonhovense jeugd in de herfstvakantie georganiseerd werd. De vereniging kampt, ondanks al deze voortvarendheid, wel met een ernstig probleem; zij ontberen een veld. Daarom moeten zij gebruik maken van een tweetal velden die bij een voetbalvereniging en een atletiekvereniging in gebruik zijn. Van deze twee velden is bovendien alleen het eerste veld geschikt om er met de senioren op te spelen. Niettemin weigerde de voetbalvereniging alle medewerking. De gemeentelijke overheid moest eraan te pas komen om deze vereniging te verplichten om 1 korfbalwedstrijd op haar veld toe te staan. Dat is voor een zo snel groeiende vereniging als Argento natuurlijk te weinig. Verzoeken aan de gemeente om een eigen veld hebben erg weinig succes opgeleverd, maar kunnen op wellicht op langere termijn wel doen. Voor de buitenwereld amusant, maar voor Argento nogal pijnlijk, was het aanbod van een stuk weiland als speelveld dat door Argento zelf opgeknapt diende te worden. De gemeente wilde zich garant stellen voor een lening die hiervoor dan door Argento mocht worden afgesloten. Als je iets dergelijks hoort vraag je wel af of dit jaar wel 1976 heet. De verhoudingen met de atletiekclub zijn gelukkig uitstekend, waardoor de aspiranten van Argento in elk geval op een prettige wijze kunnen korfballen zonder het gevoel te hebben ongewenst te zijn. Het is te hopen dat iets dergelijks spoedig ook voor de senioren het geval is.

Aan het eind van de micro competitie 1976/77 haalden zowel Argento 1 als 2 het kampioenschap binnen onder leiding van Paul de Groot. In april 1978 haalde onze vereniging (na later bleek) het hoogste aantal leden ooit. Maar liefst 150 mensen waren lid van Argento. Het eerder genoemde weiland, wat door de gemeente was aangeboden, werd in 1980 in gebruik genomen. Het ging om een stuk weiland aan de Populierenlaan. De kantine bestond uit een tweedehands bouwkeet, maar ons eerste eigen stekje was een feit. Het KNKV moest overigens wel worden geÔnformeerd over de grootte van het veld. Deze voldeed namelijk niet aan het standaard formaat, maar was kleiner. Vele spelers hebben dit op een wel hele speciale manier ondervonden. Rondom het veld waren sloten en bij een fanatieke actie betekende dit al snel een onderdompeling in wel erg vies water.

In 1980 kreeg Argento voor het eerst een externe trainer. Hans Brand uit Gouda werd aangetrokken. Na het behaalde kampioenschap in 1983 (na een beslissingswedstrijd in de energiehal te Rotterdam) besloot Hans Brand te stoppen. Op 11 april 1983 werd hij opgevolgd door Gijs van den Brink. De aanwezigheid van Gijs van den Brink loopt sindsdien als een rode draad door de geschiedenis van Argento.

Eind jaren 80 hoopte de korfballers een veld toegewezen te krijgen in Schoonhoven West. De gemeenteraad besliste anders en Argento maakte een moeilijke tijd door. In 1990 was het dan zover, eindelijk kregen we een veld in Schoonhoven Oost. Na anderhalf jaar klussen werd in juni 1991 officieel het clubhuis geopend.

In 1993 werd Argento getroffen door het plotselinge overlijden van onze toenmalige voorzitter Steef Hoogendonk. Samen met Arie van der Zwan was hij een van de initiatiefnemers voor het aanleggen van de jeu de boulesbanen in datzelfde jaar.

In 1995 werd het twintigjarig bestaan gevierd. Gijs van den Brink, die van 1983 tot en met 1986 ook al trainer/coach was van ons vlaggenschip, keerde terug naar onze vereniging. In 1999 sloot onze jeu de boulestak zich aan bij de regio Rotterdam/Dordrecht. 2001 was het jaar van ons 25 jarig bestaan. De internetsite werd officieel geopend, er werd een loterij op poten gezet voor de financiŽle injectie en er waren diverse jubileumactiviteiten. Daarbij was een feest in het Bastion een mooie afsluiting van 25 jaar. Helaas, door interne miscommunicatie, zijn niet alle oud-leden uitgenodigd.

In 2001 stopten vier van de vijf bestuursleden ermee en Gijs van den Brink stopte met het verzorgen van de trainingen en het coachen. Nathalie Glastra werd voorzitter. Het bestuur vond een nieuwe trainer in de persoon van Ed Mayer, die 1 jaar trainen gaf. Helaas besloot bijna het gehele eerste team in 2002 te stoppen bij Argento, waarmee de vereniging een klap kreeg te verwerken, zowel op sportief als op bestuurlijk gebied. Nieuwe mensen moesten gevonden worden voor de commissies en het bestuur.

De jeu de boules afdeling bestond in 2003 alweer tien jaar. Er werd een apart jubileum toernooi georganiseerd en er werd een zilveren speldje ontworpen en aan de deelnemers uitgereikt.
Sinds 2002 is er een grote groep oud-leden, ouders en belangstellenden geformeerd in de recreanten. Deze groep wordt steeds actiever en ook steeds groter. Een goede ontwikkeling.
Nathalie Glastra besloot in 2003 te stoppen met haar voorzitterswerkzaamheden in verband met gezondheidsproblemen. Op het moment is er een gegadigde om de voorzittershamer op te nemen.

Met de kleine bezetting die er is, komt veel op dezelfde schouders terecht, maar met de hulp van alle leden, ouders, donateurs, sponsors en anderen die Argento een warm hart toedragen, komen we al een heel eind. Deze inzet blijft nodig om met zijn allen verder te kunnen gaan.